گیتی گهر

یادداشت های یک پژوهشگر جامعه شناسی

گیتی گهر

یادداشت های یک پژوهشگر جامعه شناسی

گیتی گهر

علاقه مند به حوزۀ جامعه شناسی (خصوصا جوانان) و IT (سئو، بلاگینگ و تولید محتوا)
اینجا از هر دو حوزه می نویسم؛ هر آنچه برام جالبه و فکر می کنم میتونه مفید باشه به اشتراک می گذارم.
در زمینۀ IT هم حرفهایی دارم که البته در مقابل بزرگان این حوزه، صرفا وقت گذرونیه :-)

دنبال کنندگان ۳ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
آخرین نظرات

۳ مطلب با موضوع «مقاله تحقیقی» ثبت شده است

فراتاب - گروه سیاسی: اگر از روی علاقه و برای کسب بصیرت و دانایی رشته ی علوم سیاسی را برای ادامه ی تحصیل انتخاب کرده اید قطعا انتخاب صحیحی داشته اید اما اگر در جستجوی یافتن راحت و سریع یک شغل هستید علوم سیاسی انتخاب خوبی برای شما نیست. زیرا بر طبق آماری که در دست است بیش از 90 درصد فارغ التحصیلان این رشته برای یافتن شغل دچار مشکل هستند!

استاد زیباکلام در کلاس درس با دانشجویان

 بازار کار رشته ی علوم سیاسی در ایران

علوم سیاسی یکی از رشته های مطرح علوم انسانی است که علاقمندان خاص خود را دارد. علوم سیاسی یعنی بررسی تئوری ها و اندیشه های سیاسی و حکومتی مختلف و اثر هریک از آنها بر بخش های مختلف جامعه. متاسفانه امروزه بازار کار علوم سیاسی در وضعیت خوبی قرار ندارد و کسب شغل در این رشته مستلزم تلاش و پژوهش و ... بسیاری می باشد.

آشنایی با رشته ­ی علوم سیاسی

علوم سیاسی یک رشته ­ی دانشگاهی است که جز رشته ­های علوم انسانی محسوب می­ گردد. اگر بخواهیم تعریفی آکادمیک از رشته­ ی علوم سیاسی ارائه داد باید گفت علوم سیاسی یعنی بررسی تئوری­ ها و اندیشه ­های سیاسی و حکومتی مختلف و کارایی و اثر هریک از آنها بر بخش ­های مختلف جامعه.

ارسطو فیلسوف یونانی علوم سیاسی را علم مطالعه ­ی حکومت می ­داند که بسیار به تعریفی که امروزه برای این علم ارائه می­ شود نزدیک است. به عنوان مثال حمید عنایت این رشته را این گونه تعریف می­ کند: «بررسی و نقد پدیده ­های مربوط به حکومت و قدرت به شیوه ­ای منظم و تحلیلی.»

یک علاقمند به تحصیل در رشته ­ی علوم سیاسی باید پس از فارغ التحصیلی یک سیاست شناس باشد و نه یک سیاستمدار. وی باید بتواند با تشخیص ارتباط بین مناسبات مختلف سیاسی و مسائل روز جامعه و دنیا راهکارهای مناسبی برای برخورد با مسائل و مشکلات سیاسی ارائه دهد به نحوی که وحدت و جمعیت جامعه حفظ شود.

رمز موفقیت در رشته­ی علوم سیاسی و تبدیل شدن به یک کارشناس خبره­ ی این رشته مستلزم تلاش و مطالعه­ ی بسیار در زمینه ­های مختلفی مانند تاریخ، فلسفه، جامعه شناسی و ... است. یک کارشناس علوم سیاسی باید از قدرت درک و شناخت بالایی برخوردار بوده و در تمامی اظهار نظرات خود صداقت و منطق را در اولویت قرار دهد. همچنین باید قدرت تشخیص و توانایی فکری بالا و نیز خلاقیت داشته باشد و از روابط عمومی خوبی برخوردار باشد تا با برقراری ارتباط با مردم جامعه ­اش بتواند به نیازها و طرز فکر و خواسته ­های آنها مخصوصا در مورد مسائل سیاسی پی ببرد.

اگر علاقمند به ادامه ­ی تحصیل در رشته علوم سیاسی هستید باید بدانید که این رشته در مقطع کارشناسی ارشد دارای پنج گرایش علوم سیاسی، روابط بین الملل، مطالعات منطقه ­ای، دیپلماسی و سازمان­های بین المللی و اندیشه­ ی سیاسی در اسلام می­باشد.

هدف رشته ­ی علوم سیاسی چیست؟

امروزه دنیا همچون یک دهکده­ ی بزرگ است و سرنوشت تمامی کشورها به نوعی بهم پیچیده و مرتبط است و هیچ کشوری نمی­تواند بی توجه به آنچه در سایر کشورها می­گذرد به حیات خویش ادامه دهد. به علاوه هر حکومتی دارای یک چهارچوب سیاسی متمایز در راستای تأمین منافع جامعه ­اش می­ باشد. هدف از تدریس رشته­ی علوم سیاسی تربیت افرادی است که بتوانند با پیش بینی، کشف و یا ایجاد ارتباط درست بین مسائل سیاسی روز جامعه و جهان بهترین راهکار را برای حل مسائل سیاسی ارائه دهند. یک کارشناس خبره­ ی علوم سیاسی می­تواند با جهت گیری صحیح و ارائه ­ی نظرات سنجیده و اصولی به جایگاه ویژه ­ای در میان مردم دست یابد بدون آنکه سمت سیاسی داشته باشد! به عنوان مثالی بر این ادعا می­توان به دکتر صادق زیبا کلام استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران اشاره نمود.

پیشینه ­ی رشته ­ی علوم سیاسی در ایران

اولین موسسه­ ی دانشگاهی برای تدریس علم سیاست با نام مدرسه ­ی علوم سیاسی در دوره ­ی مظفرالدین شاه قاجار و به کوشش و همت میرزاحسن خان مشیرالملک و میرزانصرالله خان مشیرالدوله در سال 1278 خورشیدی  تاسیس گردید. ریاست این مدرسه را میرزاحسن خان مشیر الملک برعهده داشت.

در مدرسه­ ی علوم سیاسی دروسی مانند ادبیات و زبان فارسی، زبان فرانسه، تاریخ ایران و جهان، جغرافیا، حقوق بین الملل و حقوق سیاسی تدریس می­شد و دانش آموختگان این مدرسه پس از فارغ التحصیلی در سفارتخانه­ ها و کنسولگری­ های خارج از کشور و یا در وزارت خارجه مشغول به کار می­شدند و بعضا مقام­های مهم سیاسی نیز به آنها اعطا می­گردید.

در سال 1313 یعنی زمانی که دانشگاه تهران بنا گردید با ادغام مدرسه ­ی علوم سیاسی و حقوق و تجارت دانشکده ­ی علوم سیاسی و اقتصاد پایه گذاری گردید که بعدها دانشکده­ی اقتصاد تفکیک گردید و از آن زمان تا کنون نیز دانشکده­ ی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران به صورت فعال به کار خود ادامه می­دهد. البته در حال حاضر این رشته در بسیاری از دانشگاه ­های کشور نیز تدریس می­شود.

به طور کلی از نظر تکاملی رشته علوم سیاسی به چهار دوره ­ی زمانی تفکیک می­گردد که عبارتند از:

  • تاسیس مدرسه علوم سیاسی تا زمان تاسیس دانشگاه تهران
  • از تاسیس دانشکده ­ی علوم سیاسی دانشگاه تهران تا دهه ­ی چهل و پذیرش دانشجوی کارشناسی ارشد
  • از دهه ­ی چهل شمسی تا پیروزی انقلاب اسلامی و تعطیلی دانشگاه­ها در انقلاب فرهنگی
  • از انقلاب فرهنگی تا کنون

 

بازار کار رشته­ ی علوم سیاسی

متاسفانه بازار کار علوم سیاسی بنا بر اذعان کارشناسان این رشته در وضعیت بحرانی قرار دارد و بنابر گفته­ ی دکتر زیبا کلام رشته ­های علوم انسانی خریدار چندانی ندارند. اگر از روی علاقه و برای کسب بصیرت و دانایی رشته ­ی علوم سیاسی را برای ادامه ­ی تحصیل انتخاب کرده­اید قطعا انتخاب صحیحی داشته اید اما اگر در جستجوی یافتن راحت و سریع یک شغل هستید علوم سیاسی انتخاب خوبی برای شما نیست. زیرا بر طبق آماری که در دست است بیش از 90 درصد فارغ التحصیلان این رشته برای یافتن شغل دچار مشکل هستند!

اگر علوم سیاسی رشته­ ی تحصیلی مورد علاقه ­ی شماست بعلاوه به آینده­ی شغلی آن نیز نظر دارید گام اول انتخاب یک دانشگاه مناسب است. برخلاف بسیاری از رشته­های فنی مهم است که شما در این رشته فارغ التحصیل کدام دانشگاه هستید. قطعا اگر در شهرهای بزرگ مانند تهران و دانشگاهی مانند دانشگاه تهران پذیرفته شوید امکان همکاری با اساتید برجسته ­ی این رشته برای شما فراهم می­گردد و پس از فارغ التحصیلی شانس بدست آوردن شغل برای شما بیشتر خواهد بود و چه بسا در صورت اثبات توانایی­ هایتان سازمان­های بسیاری طالب شما باشند.

برخی از زمینه­ های شغلی که یک تحصیلکرده­ی رشته­ ی علوم سیاسی می­تواند در آنها فعالیت داشته باشد عبارتند از:

تدریس: یک فارغ التحصیل رشته­ی علوم سیاسی می­تواند در دانشگاه و یا آموزش و پرورش مشغول به کار شود. البته داشتن قدرت بیان و دانش بالا شرط اساسی تدریس است

کار در دانشگاه: فارغ التحصیل رشته­ ی علوم سیاسی می­تواند به عنوان کارشناس آموزشی این رشته در دانشگاه استخدام شود.

روابط عمومی: هر نهاد و سازمانی دارای یک بخش روابط عمومی می­ باشد. اگر روابط عمومی بخواهد که وظیفه­ی خود را به بهترین نحو ممکن انجام دهد باید حداقل یک کارشناس علوم سیاسی را به خدمت بگیرد.

صدا و سیما و رسانه ها: یکی از نهاد هایی که یک فارغ التحصیل پر تلاش و موفق علوم سیاسی می­تواند مشغول به کار شود صدا و سیما است.

نهادهای بین الملل و وزارت خانه­ ها: سازمان ­ها و وزارت خانه ­های بسیاری وجود دارد که می­ توانند از رشته ­ی علوم سیاسی استفاده کنند. مانند وزارت امور خارجه، وزارت کشور، مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص نظام و ... .

نتیجه گیری

بر اساس آنچه گفته شد علوم سیاسی یکی از رشته­ های مطرح علوم انسانی و آگاهی بخش می ­باشد که متاسفانه بازار کاری مناسبی ندارد. کسب شغل در این رشته مستلزم پذیرفته شدن در یک دانشگاه مطرح و کار و تلاش و پژوهش بسیاری می­باشد و برای افراد راحت طلب انتخاب مناسبی نیست.

گزارش از علیرضا گیتی گهر دانشجوی رشته ی علوم سیاسی

بازنشر این مطلب با ذکر منبع «فراتاب» بلامانع است

علیرضا گیتی گهر
۰۶ دی ۹۷ ، ۲۳:۴۲ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

شاید مهمترین عامل بدبختی ملتها یا خوشبختی آنها آموزش و پرورش باشد. نظام تعلیم و تربیت است که اولین بذرها را در ذهن و روان کودکان می کارد و پایه ی آینده شان را بنیان می گذارد.
اگر کودک باید یاد بگیرد که به قانون احترام بگذارد یا دستکم آن را رعایت کند در آموزش و پرورش است. اگر کودک باید کارجمعی و دموکراسی را تمرین کند بازهم در مدرسه است. اگر کودک باید بیاموزد که همواره کتاب بخواند اینهم در مدرسه شروع می شود. کودک ادب و رفتار نیکو را باید در مدرسه بیاموزد و با آن پرورش یابد.
اگر جامعه ای روی آموزش و پرورش سرمایه گذاری کند بعدها نیاز ندارد خرج اینهمه پلیس و دستگاه های کنترل اعمال مجرمانه و بزهکاری و زندان و تیمارستان و بیمارستان را از جیب ملت بپردازد.
اگر نظام آموزش و پرورش در ایران باهوش ترین معلم ها را که عشق تدریس و تربیت هستند با حقوق مکفی جذب پایه ی دبستان نماید اینهمه اختلاس و دزدی و رشوه و کلاشی بعدها بار این جامعه نمی شود.
جامعه ای که با 80 میلیون جمعیت 15 میلیون پرونده در دادگاهها دارد این جامعه بیمار است. این جامعه از پایه خراب شده است. یاد نگرفته است که کارهایش را با گفتگو و مفاهمه و رفتار تمدنی حل کند.
آدمی متمدن به دنیا نمی آید بلکه با فطرتی به دنیا می آید که مستعد مدنیت است. بستگی دارد شما با چگونه تکنولوژی آموزشی، چگونه مربیان و معلمانی او را وارد چرخه ی مدنیت کنید.
تولید انسان مدنی در آموزش و پرورش ما بهتر از تولیدات ایران خودرو ما نیست. این واقعیت تلخ و غم انگیز مملکت ماست. چون همان قوانین، همان مدیریت، همان انحصاراتی که در ایران خودرو حاکم است بر آموزش و پرورش ما هم مطابق خودش حاکم است.
دولت اصلاحات ازین باب به باور من بهترین دولت بعد از مشروطه است که کارهای بزرگی را شروع کرد. مثلا شوراهای دانش آموزی را تشکیل داد تا کودکان تمرین رای دادن و کاندیداتوری کنند و پایه ی حکومت مدرن یعنی دموکراسی را یاد بگیرند. در دولت اصلاحات طرح گفتگوی ملی جوانان برگزار شد. از طرف دولت برای میلیونها دانش آموز و دانشجو هزاران میتینگ تشکیل شد و آنها نظرات خود را آزادانه بیان می کردند و مخالفین یاد می گرفتند هم را تحمل کنند.
دولت اعتدال تابحال نشان داده است که برخلاف سیاست خارجی، در سیاست داخلی توان کار بنیادین را ندارد یا نمی خواهد گرچه آرزوهای بزرگی دارد. در این دولت، انتصابها عمدتا از مقوله ی نه سیخ بسوزد و نه کباب خام بماند است. اعتدال شده است اسم رمز آسته برو آسته بیا تا گربه شاخت نزند.
کارهای بزرگ را فقط آدمهای بزرگ می توانند خلق کنند. و این سیستم چنان افرادی را نمی تواند جذب کند و اگر در جایی جذب کند حوصله ای برای کارهای آنها ندارد.
ما تنها از لحاظ آبهای زیر زمینی به مرحله ی بحران نرسیده ایم از خیلی لحاظهای دیگر هم در بحرانیم. در واقع بحران آب محصول آن بحرانهاست.
چه کسانی مجوز حفر چاه عمیق را می دهند؟ چه کسانی این مجوزها را می گیرند؟ چه کسانی همان مقدار لیتر اولیه را با تهدید یا فشار یا رشوه افزایش می دهند؟ اینها در کجا درس خوانده اند که هنوز نمی دانند تمدنشان دارد به کلی از روی زمین محو می شود؟ کدام معلم درباره ی اهمیت آب و تمدن با آنها حرف زده و به آنها آموخته که ما در فلات خشک زندگی می کنیم و باید قدر یک قطره آب را بدانیم؟ ودرعین حال الان باک شان نیست. و همه در یک مسابقه ی ثروت و طمع قرار گرفته اند.
من قبلا هم گفته ام اگر روحانی بتواند دریاچه ی ارومیه را احیا کند بقیه ی کارها را هم می تواند درست کند و اگر نتواند، دستکم من دیگر امیدی نه به دولت او و نه هیچ دولت دیگری ندارم. ما ملتی هستیم که راهی را شروع کردیم که به دست خودمان به آخر خط سرنوشت خودمان خواهیم رسید! اگر تمدن ما نابود شود به معنای آن است که ما نتوانستیم مدنیت را بیاموزیم و به فرزندانمان یاد بدهیم و با آنها تمرین کنیم و این الزامی و قطعی است که در یکجا رشته و حیات تمدنی قطع شود. آموزش و پرورش جایی است که اندوخته های تمدنی را به فرزندانمان می آموزیم تامیراثی را که به دست ما رسیده به آنها بسپاریم.
ما به جامعه مان حرص، طمع، اختلاس، پارتی بازی، دزدی و ... را یاد دادیم. برخی از کسانی که این کاره بودند یا هستند را به بالاترین مسئولیتها گماردیم یا می گماریم و جامعه گمان کرد و می کند که این کارها خوب است. و آنها هم همدستهای خودشان را پیدا می کنند و به کارها می گمارند تا جایی که دیگر منتقدین ناامید می شوند از هر نصیحتی!/سخن همراهان

علیرضا گیتی گهر
۰۲ مهر ۹۶ ، ۱۹:۵۸ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر

مقالۀ زیر به بررسی نقش یونیسف در کشورهای جهان سوم خصوصا ایران در سالیان گذشته می پردازد.

در میان مجموعه ملل متحد، یونیسف تنها سازمانی است که منحصرا در راه بهزیستی کودکان می کوشد. در سال 1946 برای کمک فوری و نجات بخش به قربانیان جوان و بی توای جنگ جهانی دوم، یونیسف شکل گرفت. هنگام بروز فجایع، یونیسف به کمک رسانی فوق العاده و فوری می پردازد، اما در طول این مدت، صندوق یونیسف توجه عمدۀ خود را به جبران کمبودهای بی پایان میلیون ها کودک محروم در کشورهای در حال رشد آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین معطوف کرده است. به پاس این فعالیت ها در سال 1965 یونیسف به دریافت جایزۀ صلح نوبل نائل شد.

در سال های اخیر، با کمک وسایل ارتباط جمعی یونیسف توجه جهانی را به این نکته جلب کرده است که با دقت در اجرای چهار اصل نسبتا ساده و ارزان، والدین می توانند تعداد مرگ و میر کودکان را به میزان نصف کاهش دهند و روزانه جان بیش از بیست هزار کودک را نجات بخشند. این اصول کم هزینه عبارتند از: کنترل دقیق رشد کودک، تامین آب و املاح بدن به کمک سرم خوراکی، تغذیه با شیر مادر و پیشگیری از بیماریها به کمک تلقیح.

آیا یونیسف یک بنگاه خیریه است؟

خیر، یونیسف سازمانی است که در صورت درخواست دولتها برای راه اندازی برنامه های چند جانبه به نفع کودکان، به کمک آنها می شتابد و میزان سرمایه گذاری خود کشورهای دریافت کنندۀ خدمات در این راه، همواره بیش از کمک یونیسف است.

یونیسف چگونه عرضۀ کارتهای تبریک را آغاز کرد؟

در سال 1946 یک دختر هفت ساله به نام حیتکا سامکووا به پاس کمکهای یونیسف به دهکدۀ جنگ زدۀ خود در چکسلواکی یک نقاشی برای یونیسف کشید. طرح او نخستین کارت تبریک یونیسف شد.

چه مقدار از درآمد حاصل از فروش کارتها و تقویمها عملا به مصرف کمک به کودکان می رسد؟

تمام طرحهای کارتها توسط هنرمندان موزه ها اهدا می شوند، به علاوه مجموعۀ فروشندگان نیز تقریبا همگی داوطلب هستند مانند کمیته های ملی یونیسف، موسسات خصوصی و افراد. در نتیجه، هزینه یونیسف عبارت است از هزینه واقعی تولید و یک حداقل هزینه اداری. تمام سود نسبتا زیاد و فوق العاده ای که باقی می ماند، مستقیما به مصرف طرح های یونیسف برای کودکان می رسد.

سود ویژۀ حاصل از فروش فقط یک کارت یونیسف می تواند به نجات جان یک کودک کمک کند.

یونیسف، صندوق کودکان سازمان ملل متحد، در 11 دسامبر 1986 چهلمین سالگرد تاسیس خود را جشن گرفت. چهل سال در مقایسه با تغییرات لازم برای حمایت کودکان در مقابل مرگ، گرسنگی و بیماری و از میان برداشتن بی سوادی و مشقت زمان کوتاهی است. در هر شش ثانیه یک کودک در نقطه ای از جهان بر اثر بیماری هایی که می توانست علیه آنها واکسینه شود می میرد یا ناقص می شود. البته آمار فوق مربوط به سال 1365 ه.ش است و در حال حاضر این آمار افزایش یافته است.

چهل هزار کودک روزانه جان خود را از دست می دهند که اغلب آنها می توانند زنده بمانند.

به این ترتیب کارهای زیادی هنوز در پیش است. با اینهمه یونیسف در چهل سال گذشته اقدامات مهمی در زمینه های گوناگون صورت داده است:

  • کمک به کودکان یتیم و کودکان دچار کمبود تغذیه در اروپا بعد از جنگ جهانی دوم و هم اکنون به کودکان کشورهای جهان سوم.
  • کمک های اضطراری به میلیون ها کودک در فلسطین، بنگلادش، پرو، اتیوپی و جاهای دیگر.
  • اجرای پروژه های دراز مدت توسعه در تقریبا تمام کشورهای جهان سوم (یونیسف تا سال 1365 در بیش از 113 کشور از کشورهای در حال پیشرفت فعالیت دارد).
  • همکاری در تلاشهای مربوط به ریشه کنی آبله و بیماری باز (نوعی بیماری پوستی سیاهان).
  • ابداع روشهای جدید حمایت از کودکان با همکاری اهالی بومی.
  • تربیت صدها هزار نفر در زمینه های آموزش و پرورش، کشاورزی، روشهای تولد کودک، بهداشت و غیره.
  • تدارک وسایل دارویی، تحصیلی، پمپ آب و صدها هزار تن ابزارهای گوناگون در سراسر جهان.
  • کاربرد اقدامات تکنیکی جدید در زمینۀ واکسینه کردن، نگهداری از کودک، تغدیه از طریق پستان، و ترمیم آب از دست رفتۀ بدن و غیره در سطح منطقه و کشور.
  • آگاه ساختن مردم جهان، از طریق کمیتۀ ملی یونیسف و گروه های داوطلب وابسته به آن، از روشهای جدید مربوط به حل مسائل رفاهی کودکان.

بودجۀ یونیسف تماما از طریق کمک های داوطلبانۀ دولتها و افراد تامین می شود. 75 درصد منابع مالی آن از طریق دولتها و 25 درصد بقیه از طریق تشکیل صندوقهای گوناگون و فروش کارت تبریک و لوازم التحریر تامین می شود.

در سال 79، مرکز امور مشارکت زنان با همکاری یونیسف، اقدام به پروژۀ ملی آموزش حقوق زنان و دختران جوان در ایران نمود. متن آموزشی این کلاسها توسط یونیسف آماده شده و "اقدام محلی، تغییر جهانی" نام دارد. این آموزش در تمامی شهرها و روستاهای ایران انجام پذیرفت و در اولین دورۀ آن در اواخر بهار سال 79 برگزار شد، اساتید این دروس، آموزش های لازم را دیدند. از مواردی که این اساتید برای آن آموزش دیدند می توان به:

الف) جواز روسپیگری غیر اجباری

ب) حمایت از سقط جنین در بارداریهای ناخواسته

اشاره کرد؛

از دیگر موارد مورد اشاره در  طرح مورد اشاره به "آزادی روابط جنسی نوجوانان و ممنوعیت ازدواج آنان" اشاره شده است.

در صفحۀ 48 بیان می کند: "جامعۀ بین المللی همۀ دولتها را به تعیین سنی نه کمتر از 15 سال فرا می خواند".

و در صفحۀ 89: "ازدواج های زودهنگام بر تندرستی و استقلال میلیونها دختر جوان لطمه وارد می آورند".

در صفحۀ 80 عنوان می کند: "برخی از حکومتها از اذعان به این نکته کاملا سرباز می زنند که نوجوانان هم به روابط جنسی می پردازند و در مورد بهداشت جنسی و باروری خود نیازهایی دارند... یکی از موانع اساسی در تامین بهداشت مناسب برای نوجوانان، فقدان آموزشهای موثر جنسی، بخصوص کمبود اطلاعات دربارۀ جلوگیری از بارداری و بیماری های مسری مقاربتی برای دختران و پسران است."

در صفحۀ 71 بیان می کند: "زنان هم به عنوان موجوداتی جنسی و هم تولید مثل کننده شناخته شده اند و بدون هی قید و شرط صریحی در مورد سن، از حقوق انسانی برای تصمیم گیری آزادانه در زمینۀ پرداختن به امور جنسی بهره مندند."

مطابق متن آموزشی، نوجوانان در ارضا نیاز جنسی خود آزادند و توصیه شده تا مراقب باشند در این روابط صاحب فرزند نشوند و این مراقبت، رفتار جنسی مسئولانه می نامد.

برای تامین کامل بهداشت باروری همۀ مردم به آنچه در زیر ذکر می شود نیاز دارند:

«ترویج رفتارهای جنسی مسئولانه از جمله، استفادۀ بیشتر از کاندوم»

«در ارتباط با رفتار جنسی آزادانه نوجوانان، دولت حق مداخله ندارد و باید با آداب سنتی یا رفتار والدین در صورت ایجاد محدودیت در روابط جنسی فرزندان، مقابله نماید»(صفحۀ 74)

در صفحۀ 101 جزوه در محکوم نمودن خشونت و در راستای بند آزادی روسپیگری به عنوان یک شغل آورده شده است:

«زنان نه تنها در مراحل مختلف زندگی طعم خشونت را می چشند بلکه خشونت را بنابر طبقه، شغل، نژاد، دین یا سایر موقعیتهایشان به نحوهای گوناگون تجربه می کنند. مثلا روسپیان به سبب موقعیت و مقام نازلی که در جامعه دارند همه روزه در معرض خشونت هستند»

در راستای بند حمایت از سقط جنین در بارداریهای ناخواسته و در درس "حق انسانی برای بهره مندی از بهداشت" می گوید:

«زنان ممکن است دچار برخی از این مسائل مرتبط با بهداشت یا گرفتار همۀ آنها باشند. فقدان آب آشامیدنی پاک، فقدان خدمات سالم برای سقط جنین و...»(ص 57)

در درس «حق انسانی زنان در مورد باروری و امور جنسی» و در صفحۀ 70 چنین آورده شده است:

«نگرش کلی در جامعۀ شما درمورد سقط جنین چیست آیا سقط جنین بی خطر و از عهده برآمدنی برای همه موجود است؟ اگر نه، آیا هنوز هم به سقط جنین اقدام می شود؟ نتیجه وجود یا فقدان راههای اقدام به سقط جنین چیست؟»(ص 70)

البته نشریات و گروه های قلیلی در زمان ارائۀ این آموزشها که در جهت ارتقا و رشد جامعۀ زنان در ایران و سایر کشورهای جهان سوم و حتی کشورهای توسعه یافته، ارائه می شدند، تلاش می کردند تا با تقابل این بندها با قوانین جاری اساسی و استفاده از احساسات عمومی، بر ضد این آموزشات اقدام کنند.

 

منابع و ماخذ:

1- آشنایی با یونیسف: نشریۀ پیوند؛ شمارگان 129، 130 و 131؛ تیر، مرداد و شهریور 1369

2- یونیسف در چهل سالگی: نشریۀ پیام یونسکو؛ شمارۀ 200؛ بهمن 1365

3- گزارش ویژه: یونیسف در ایران چه می خواهد؟!: کتاب نقد؛ شمارۀ 17؛ زمستان 1379؛ صص 364 تا 391

علیرضا گیتی گهر
۱۵ آذر ۹۵ ، ۱۹:۵۲ موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰ نظر